முஸ்தபா முஸ்தபா’ – திரைவிமர்சனம்
‘முஸ்தபா முஸ்தபா’ என்ற தலைப்பு நட்பு, உண்மை, நம்பிக்கை போன்ற உணர்வுகளை நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் திரையில் வரும் கதை? முழுக்க முழுக்க ஒரு வீடியோவைச் சுற்றி சுழலும் பலவீனமான திரைக்கதை.
தனியார் டிவியில் வேலை பார்க்கும் இளைஞன் (சதீஷ்) – டாக்டர் காதலி (மோனிகா) – திருமணம் நெருங்கும் நேரத்தில் வெளியேறும் சர்ச்சை வீடியோ. இதுதான் முழுக் கதையின் மையம். இந்த ஒரு வரி கதையை இரண்டு மணி நேரமாக இழுத்து நீட்டியிருக்கிறார்கள். ஆரம்பத்தில் சிரிப்பை ஏற்படுத்தும் சில காட்சிகள் இருந்தாலும், விரைவில் அதே டைமிங் வசனங்கள், அதே கலாட்டா முறை, அதே குழப்பங்கள் என்று சலிப்பைத் தர ஆரம்பிக்கிறது.
நடிப்பு
கதையின் நாயகனாக வந்துள்ள சதீஷ், தனது வழக்கமான காமெடி பாணியிலேயே பயணிக்கிறார். ஆனால் இந்த கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான உணர்ச்சி ஆழம் எங்கும் தெரியவில்லை. காதலை காப்பாற்றும் அவசரம், பயம், பதட்டம் போன்றவை காமெடியில் மூழ்கி விடுகின்றன.
சுரேஷ் ரவி முழுப் படத்தையும் நாயகனுடன் சேர்ந்து சுமக்க முயற்சி செய்கிறார். ஆனால் அவருக்கும் கிடைத்திருப்பது ஒரே மாதிரியான நகைச்சுவை காட்சிகளே. கருணாகரன் வரும் சில காட்சிகள் சிரிப்பைத் தரினும், அது கதை முன்னேற்றத்திற்கு பெரிய பங்களிப்பு செய்யவில்லை.
மோனிகா சின்னகொட்லா, மானசா சௌத்ரி போன்ற நடிகைகளுக்கு திரைக்கதையில் சரியான இடமே இல்லை. அவர்கள் இருப்பது வெறும் “நாயகி” இடத்தை நிரப்புவதற்காக மட்டுமே தோன்றுகிறது. மற்ற நடிகர்கள் சில இடங்களில் சிரிப்பைத் தர முயற்சிக்கிறார்கள்; ஆனால் அது படத்தை காப்பாற்றும் அளவுக்கு இல்லை.
தொழில்நுட்பம்
ஒளிப்பதிவு கலர்புல்லாக இருக்கிறது. காட்சிகள் அழகாகத் தெரிகின்றன. ஆனால் காட்சிகள் அழகாக இருந்தாலே படம் சுவாரஸ்யமாகிவிடாது.
இசை வர்த்தக அம்சத்துக்கேற்ற மாதிரி அமைந்திருக்கிறது. குறிப்பாக பார்ட்டி பாடல் ஓகே. ஆனால் பின்னணி இசை பல இடங்களில் காட்சிகளை உயர்த்தாமல் சாதாரணமாகவே கடந்து செல்கிறது.
இயக்கம் & திரைக்கதை
இயக்குநர் பிரவீன் சரவணன் ஒரு எளிய கருத்தை எடுத்திருக்கிறார் – “ஒரு வீடியோவால் வாழ்க்கை தலைகீழாகும் நிலை.” இது ஒரு வலுவான திரைக்கதையாக மாறியிருக்கலாம். ஆனால் அதை முழுக்க முழுக்க காமெடியில் மறைத்து விட முயற்சித்ததால், கதையின் உண்மைத் தன்மை மங்கிவிட்டது.
முதல் பாதி சில இடங்களில் சிரிக்க வைக்கிறது. ஆனால் இரண்டாம் பாதி முழுக்க நீள்கிறது. அதே மாதிரியான முயற்சிகள், அதே குழப்பங்கள், அதே ஓட்டம். கிளைமாக்ஸ் கூட பெரிய திருப்பம் கொடுக்காமல் சாதாரணமாக முடிகிறது.
இறுதி கருத்து
‘முஸ்தபா முஸ்தபா’ என்றால் நட்பின் சின்னம். ஆனால் இந்த படம் நட்பை கொண்டாடுவதற்குப் பதிலாக, பார்வையாளர்களின் பொறுமையைச் சோதிக்கிறது. ஒரு சின்ன கருத்தை வைத்து முழுநீள படமாக்கிய முயற்சி பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் அதை சுவாரஸ்யமாக, வலுவாக, நினைவில் நிற்கும் வகையில் சொல்ல முடியாததே
பெரிய குறை.
மொத்தத்தில் – சிரிக்க வந்தவர்கள் சில இடங்களில் சிரிப்பார்கள். ஆனால் முழு திருப்தியுடன் திரையரங்கில் இருந்து வெளியே வர முடியாத ஒரு சாதாரண முயற்சி.