வட துருவம் இல்லை… இது ஒரு டேட்டா சென்டர்
— டிஜிட்டல் யுகத்தில் சாண்டா கிளாஸ் ஒரு சாப்ட்வேர் ஆக மாறிவிட்டாரா?
யோயோ வட துருவத்துக்குள் நுழையும்போது, அவன் தாத்தா சொல்லிக் கொடுத்த மந்திரக் கதைகளின் உலகம் அவனை வரவேற்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, கண்ணாடிச் சுவர்கள், குளிர்ந்த LED விளக்குகள், மனித உணர்வற்ற இயந்திர ஒழுங்கு—ஒரு இ-காமர்ஸ் நிறுவனத்தின் மிகப்பெரிய வேர் ஹவுஸ் போல வட துருவம் காட்சியளிக்கிறது.
இங்கே சாண்டா கிளாஸ் காணாமல் போயிருக்கிறார். அவருக்குப் பதிலாக, ஒரு ஹோலோகிராம் மட்டும். அது நினைவுகளின் காப்பகம்; அன்பும் வெப்பமும் இல்லாத ஒரு தகவல் இயந்திரம். இந்தக் காட்சியிலேயே படம் சொல்வது தெளிவாகிவிடுகிறது—இது குழந்தைகளுக்கான கிறிஸ்துமஸ் கதை அல்ல; நவீன உலகத்தை குத்திக் காட்டும் சமூக சாடை.
🤖 மந்திரம் இல்லை… மேலாண்மை மட்டுமே
வட துருவத்தின் பணிமனை, டெக்னாலஜி ஆதிக்கத்தின் ஒரு சின்னமாக காட்டப்படுகிறது. முன்பு மந்திரமாக இருந்த வேலைகள், இப்போது “Electrical Logistics Specialists (ELF)” என்ற பெயரில் ரோபோட்களால் செய்யப்படுகிறது.
உண்மையான எல்ஃப்கள்?
அவர்கள் ஒரு புகார் கால்-சென்டரில் உட்கார்ந்து, நுகர்வோரின் குறைகளை கேட்டு சமாளிக்கிறார்கள். இது நகைச்சுவையாகத் தோன்றினாலும், உள்ளார்ந்த வேதனையை தாங்கிய காட்சி.
இந்த அமைப்பை இயக்குபவள் கோகோ. கையில் டேப்லெட், கண்களில் பதற்றம். அவளுக்கு கிறிஸ்துமஸ் ஒரு பண்டிகை அல்ல—அது ஒரு டார்கெட், ஒரு டேட்டா, ஒரு செயல்திறன் அறிக்கை.
இந்த கதாபாத்திரம், இன்றைய கார்ப்பரேட் உலகில் சிக்கிய நடுத்தர மேலாளர்களின் பிரதிநிதி போலவே தெரிகிறது.
💻 சைபர் ஸ்க்ரூஜ் மற்றும் மனிதத் தன்மையின் போராட்டம்
படத்தின் மையத் திருப்பம், ‘சைபர் ஸ்க்ரூஜ்’ என்ற ஹேக்கரின் வருகையுடன் தொடங்குகிறது. அவள் மையச் சர்வரை கைப்பற்றி, கிறிஸ்துமஸின் முழு தரவுத்தளத்தையும் அழிக்க முயல்கிறாள்.
இதன் பின்னர் யோயோவின் பயணம் தொடங்குகிறது—உண்மையான, உயிருடன் இருக்கும் சாண்டாவை கண்டுபிடிக்க.
யோயோ ஒரு ஹீரோ அல்ல. அவன் குளறுபடியானவன், பழைய நினைவுகளை நம்புகிறவன், தவறு செய்யும் மனிதன். ஆனால் அதுவே இந்த படத்தின் முக்கிய வாதம்.
அல்காரிதங்களால் இயக்கப்படும் உலகில், மனிதப் பிழைகள்தான் இன்னும் தேவையா?
யோயோ அந்தக் கேள்விக்கான நடமாடும் பதில்.
🎥 காட்சிகள் பேசும் அரசியல்
படத்தில் கேமரா கூட மனித உணர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கவில்லை. அது மெஷினைப் போல சீராக நகர்கிறது. அகன்ற ஷாட்கள், முடிவில்லாத கன்வேயர் பெல்ட்கள், ஒரே நிற ஒளிப்பதிவு—இதெல்லாம் மனிதர்களை ஒரு சிறிய பாகமாக மாற்றும் அமைப்பை காட்சிப்படுத்துகிறது.
யோயோ மட்டும் விதிவிலக்கு. அவன் அணிந்துள்ள ஆரஞ்சு நிற ஸ்கார்ஃப், நீல-வெள்ளை குளிர்ச்சியான சூழலில் ஒரு தனித்த நிறமாக திகழ்கிறது.
ஒரு வசனம் இல்லாமலேயே, படம் சொல்லிவிடுகிறது—இவன் இந்த உலகத்துக்குப் பொருந்தாதவன்.
🎄 முடிவில் கேள்வி ஒன்று
இந்த படம் கிறிஸ்துமஸ் பற்றியது அல்ல.
இது பாரம்பரியம், மனித உணர்வு, நினைவுகள்—all these—டிஜிட்டல் வேகத்தில் அழிந்து விடுகிறதா? என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.
வட துருவம் இங்கே ஒரு புனித இடம் அல்ல.
அது ஒரு சர்வர் ரூம்.
ஒரு பிளக் வெளியே வந்தால், நூற்றாண்டுகளின் நம்பிக்கை கூட அழிந்து போகும்.
மந்திரம் ஒரு பக் ஆக மாறிய உலகில், மனிதன் இன்னும் தேவையா?
இந்த படம் அதற்கான பதிலை தேடவில்லை—ஆனால், அந்தக் கேள்வியை நம்மிடம் விட்டுச் செல்கிறது.