தி ராஜா சாப் திரைவிமர்சன்

• தி ராஜா சாப் – பெயரிலேயே சாபம், திரையில் முழுக்க வேதனை

தி ராஜா சாப் ஒரு படமா, இல்லையா 3 மணி நேரம் நம்மை சோதிக்க எடுத்த முயற்சியா என்பதே முதல் சந்தேகம். “தாத்தாவைத் தேடும் கதை”ன்னு சொல்லிட்டு, தியேட்டரில் உட்கார்ந்த நமக்குத்தான் கடைசி வரை **என்னடா தேடுறாங்க? ஏன் தேடுறாங்க? எங்க போகுது இந்தப் படம்?**ன்னு புரியாம போகுது.

பிரபாஸ் மாதிரி ஒரு பெரிய நட்சத்திரத்தை வைத்து, இப்படி ஒரு திசைத் தெரியாத, உயிரே இல்லாத படத்தை எடுக்க எவ்வளவு அலட்சியம் வேணும்? கதையே சரியா எழுதல. திரைக்கதைன்னு ஏதோ ஒன்று இருக்கிற மாதிரி நடிக்குது. சீன் ஆரம்பிக்கும், திடீர்னு கட். ஏன் வந்துச்சு, எதுக்குன்னு கேள்வி கேட்டா பதிலே கிடையாது.

பாட்டி – தாத்தா – பேரன் சென்டிமென்ட்னு ஆரம்பிச்ச கதை, நடுவுல போய் பேய், ஹிப்னோசிஸ், தாந்திரீகம், காஸ்ட்யூம் பார்டி, காமெடி, ஹாரர், ஃபேண்டஸின்னு எல்லாத்தையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா தூக்கி போட்டு, எதுவுமே சரியா வேலை செய்யாத ஒரு கலவையா மாறிடுது. இதுக்கு பேரு ஹாரர் காமெடியாம்!

👉 பயமும் இல்லை

👉 சிரிப்பும் இல்லை

👉 கதை மட்டும் முழுசா தொலைஞ்சிருக்கு

பேய்கள் இருக்கிற பேய்மாளிகையில, கதாபாத்திரங்கள் பயப்படுற மாதிரி நடிப்பாங்க. அடுத்த சீன்ல பார்த்தா, Pinterest-லிருந்து எடுத்த மாதிரி புடவை, மேக்கப், ஹேர் ஸ்டைல், பார்டி மூட்!

பேய்க்கு கூட இவ்வளவு குழப்பம் இருக்காது.

பிரபாஸ் – நல்ல மனசுள்ள, காமெடியா இருக்கிற கேரக்டர். சரி.

ஆனா அந்த கேரக்டருக்கு ஒரு பின்னணியா?

👉 அப்பா-அம்மா எங்கே?

👉 ஏன் பாட்டியோட மட்டும் இருக்கார்?

👉 இவருக்கு வாழ்க்கைன்னு வேற ஏதாவது இருக்கா?

எதுக்குமே பதில் இல்லை. “நட்சத்திரம் இருக்காரே, போதும்”ன்னு நினைச்சு கதை எழுதாம விட்டுட்டாங்க.

400 கோடி ரூபாய் செலவுனு சொல்றாங்க.

திரையில் என்ன தெரிகுது?

👉 தரமில்லாத VFX

👉 வெளிப்படையா தெரிகிற கிரீன் ஸ்கிரீன்

👉 பிரபாஸ் முகமே செயற்கையா தெரியுற அளவுக்கு எஃபெக்ட்ஸ்

இந்த 400 கோடி எங்க போச்சுனு பேய் தான் சொல்லணும்.

மாலவிகா மோகனன், நிதி அகர்வால், ரித்தி குமார் – மூணு பேரும் படத்துல இருக்காங்கன்னு சொல்லறதுக்குத்தான். கேரக்டர் இல்ல, முக்கியத்துவம் இல்ல, தேவையே இல்ல.

👉 “ஹீரோயின்”ன்னு பேர் வைக்கிறதுக்காக வச்ச மாதிரி.

ஒரு இரண்டு சீன்ல பிரபாஸின் காமெடி கொஞ்சம் வேலை செய்யுது. அதுவும் படம் முடியும் நேரத்துல **“அட, இதெல்லாம் ஆரம்பத்திலேயே இருந்தா நல்லா இருந்திருக்கும்”**ன்னு தோண வைக்குது.

மொத்தத்துல,

தி ராஜா சாப்

👉 கதையில்லாத படம்

👉 திசை இல்லாத திரைக்கதை

👉 உணர்வில்லாத நடிப்பு அமைப்பு

👉 பார்வையாளன் பொறுமையை சோதிக்கிற 3 மணி நேர பயணம்

ஹாரர் காமெடியா மாற வேண்டிய படம்,

பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு தண்டனை மாதிரி மாறிடுது.

👉 இந்த சாபம் ராஜாவுக்கு இல்ல… டிக்கெட் எடுத்த நமக்குத்தான்.